Xustiza segun Aristoteles

1) teololoxico; todo o que fai o home e dirixido hacía algún fin,
2) rasgo axiolóxico: todo eso que fai o home faino en canto se presenta coma un ben para el.

A partir de aquí preguntase cal e o fin ultimo da humanidade e contesta; A FELICIDADE (alguen se opone) e a felicidade a entende como “o exercicio das potencialidades na practica da virtude e a contemplación da verdade”.

"La justicia es la virtud por excelencia en cuánto la entiende como la práctica de todas las virtudes éticas o sea para con los demás, en la polis, recuerden que la polis es de suma importancia para los griegos."


Dentro desta acepción como habito, distinguese dos tipos de xustiza:

1º xustiza conmutativa: quere decir que o que se da sea igual ao que se recibe, nunha relación de intercambio debe haber una igualdade entre o que se da e o que se recibe.No sentido propio da xustiza comercial, precio igual cousa, nun sentido xurídico que o delito teña unha pena igual. A mediad de igualdade e absoluta 100=100

2º xustiza distributiva: esta ten que ver co reparto, como impostos, cargos, beneficios, etc., aquí a medida de igualdade e proporcional 100=50

como se ve: “lo igual es el justo medio entre dos extremos, lo desigual es un extremo, si lo igual es lo justo lo desigual es lo injusto”

A xustiza e subxetiva, ou sexa depende do suxeito, e un habito que consiste en elixir o xusto medio, mentras que o xusto e o obxetivo, ou sexa depende do obxeto que se aplica a xustiza.O xusto e independente da xustiza como calificación moral, o home e xusto ou inxusto (que fai xustiza), o precio po-la cousa e xusto ou inxusto (e igual ou desigual).

Aristóteles marca o pensamento do home con esta distincions, e entiendese a xustiza como a entende Aristóteles fai xa mais de 2000 anos.